Өдөр бүр 23 сая хүн галт тэргээр зорчдог улс ямар харагддаг бол? Энэтхэгийн төмөр зам бол зөвхөн тээврийн хэрэгсэл биш, харин жинхэнэ амьд үлдэх урлаг гэлтэй. Галт тэрэг дотор багтахгүй хүмүүс гаднаас нь зүүгдэж явдаг энэ ертөнцөд хамгийн сонирхолтой баримтуудыг хүргэе.

Энэтхэгт галт тэрэг бол жинхэнэ уламжлалт тээврийн хэрэгсэл. Нью-Дели болон Ражастханы хооронд 1855 онд бүтээгдсэн дэлхийн хамгийн эртний галт тэрэг өнөөдөр ч үйлчилгээнд явсаар байдаг.

Өнөөгийн Энэтхэгийн хүн ам 1.2 тэрбум. Тэдний бараг хүн бүр галт тэргэнд үнэхээр дуртай.

Мөн Энэтхэгийн төмөр зам бол улсынхаа хамгийн том ажил олгогч. Албан ёсны мэдээллээр энэхүү аварга системд 1.5 сая хүн ажилладаг байна. Өдөр бүр Энэтхэгийн өртөөнөөс 11 мянган галт тэрэг хөдөлдөг бөгөөд нийт төмөр замын урт нь 114 мянган километр хүрдэг.

Тус улсын хамгийн хурдан галт тэрэг Нью-Дели — Бхопал чиглэлд явдаг бөгөөд 140 км/цагийн хурдтай. Харин хамгийн удаан нь ердөө 9 км/цаг хурдалдаг. Ийм хурдтай үед хүн үсэрч буугаад буцаад суух ч боломжтой мэт санагдана.

Гэхдээ Энэтхэгийн галт тэргээр зорчиход дүрэм журам огт байдаггүй гэж бодож болохгүй. Жишээ нь галт тэрэг бүр ослын үед ашиглах дөрвөн аваргын гарцтай цонхтой байх ёстой байдаг.

Хамгийн асуудалтай чиглэл нь Гувахати — Тривандрам маршрут. Энэ чиглэлийн галт тэрэг 12 цаг хүртэл хоцрох нь энгийн үзэгдэл гэнэ.

Нью-Делигийн төмөр замын буудал дэлхийн хамгийн том төмөр замын зангилаа гэж тооцогддог бөгөөд Гиннесийн амжилтын номд хүртэл бүртгэгдсэн байдаг.

Энэтхэгийн галт тэрэгний хамгийн асуудалтай маршрут нь Гувахати — Тривандрам бөгөөд галт тэргийг бүтэн 12 цагийн турш саатуулах нь бий. 

Нью-Дели дахь төмөр зам нь дэлхийн хамгийн том төмөр замын зангилаа гэж хүлээн зөвшөөрөгдсөн бөгөөд Гиннесийн амжилтын номд бүртгэгдсэн байдаг.

Мөн Тривандрам — Низамуддин чиглэлд улсдаа хамгийн урт зогсолтгүй хэсэг бий. Вадодара болон Кота өртөөнүүдийн хооронд галт тэрэг бүтэн 6 цаг хагасын турш огт зогсолгүй явдаг аж.

Харин Ховрах — Амритсар чиглэл эсрэгээрээ маш олон буудалтай — нийт 115 удаа зогсдог.

Энэтхэгт нэрээрээ Исландын алдарт галт уултай өрсөлдөхүйц урт нэртэй станц ч бий. Түүнийг “Венкатанарасимхараюварипета” гэдэг.

Гэхдээ арай энгийн нэртэй өртөө ч байдаг. Жишээлбэл, Жарсугудагийн ойролцоох “Иб” нэртэй станц.

Энэ бүхэн гаднаас харахад галзуу, аюултай мэт санагдавч үнэндээ олон хүний хувьд өөр сонголтгүй амьдралын бодит дүр зураг юм. Хүн бүр зорьсон газраа хүрэхийн тулд эрсдэлтэй нүүр тулж, өдөр бүр амьдралтайгаа тэмцсээр байдаг нь Энэтхэгийн төмөр замыг зүгээр нэг тээврийн систем биш, харин тэсвэр хатуужил, амьд үлдэх хүслийн бэлгэдэл болгожээ.

https://www.caak.mn/post/view/43910